Het is moeilijk de muziek van Gus te omschrijven, en zodra je het opzet zul je precies snappen waarom. Om toch alvast iets te proberen; het is speelse, vrolijke, duistere, variërende, charismatische, eigenaardige, zenuwachtige, vernieuwende, slimme, vreemde, dada-esque, Daniel Johnston-achtige, controversiële en levendige weirdo-bedroom-garage/pop. Meer dan de moeite waard!

It’s a difficult job to describe the music of Gus, and when you give it a listen you will immediately know why. Nevertheless, to give it a shot: it’s playful, happy, dark, varying, charismatic, peculiar, twitchy, refreshing, cunning, strange, dada-esque, Daniel Johnston-like, controversial and lively weirdo-bedroom-garage/pop. In short, definitely worth a visit.