Take a step back

Chase Petra (US)

Chase Petra is een band die bestaat uit noodzaak’ staat er in hun biografie, en alhoewel dit wellicht een beetje dramatisch klinkt, klopt het wel met het gevoel dat je krijgt als je naar deze band luistert. De uitgebouwde singer-songwriter-nummers worden met zoveel overtuigingskracht gebracht dat je bijna niet anders kan dan in rap tempo verliefd te worden op hun muziek. 

‘Chase Petra is a band that exists out of necessity’ their bio says, and although this might feel a tat dramatic, it totally complies with the feel of the music. The build-out singer-songwriter songs are delivered with such a persuasiveness and fervor that it’s hard to get around them, forcing you to fall head over heels in love with their music instantly.

You might also like:

Take a step back

Minor Conflict (UK)

Het Bristolse drietal Minor Conflict creëert een unieke combinatie van post-punk en post-folk. Deze verfrissende mix wordt veroorzaakt door de ongewone toevoeging van een harp en een trompet aan de welbekende line-up van drums, bas, gitaar en synthesizers. De muziek is complex en moet misschien een aantal keer worden gehoord om volledig te worden begrepen. Monotone en etherische stemmen wisselen elkaar naadloos af in een nieuw geluid dat klaar is om door de wereld te worden ontdekt.

The Bristol three-piece Minor Conflict creates a unique combination of post-punk and post-folk. This refreshing mix is generated by the uncommon use of adding a harp and a trumpet to the all-star lineup of drums, bass, guitar, and synthesizer. Their music is complex and has to be heard a couple of times before fully understanding it. Monotonous and ethereal voices alternate each other seamlessly, coinciding together into a new sound for the world to discover.


You might also like:

Take a step back

Joyeria (CA/UK)

Joyeria wordt uitgesproken als joy-a-rie-ah en de ‘joy’ die zo mooi naar voren komt in de naam is dan ook vaak terug te horen in de nummers. Vaak in de vorm van donkere zelfspot gebracht met de unieke kracht om de teksten ’te praten’ zonder de lijn van spoken-word over te gaan. Ondanks de humor ligt er ook altijd een sluier van verdriet op de loer, en dit geeft een voor vrijwel iedereen herkenbaar gevoel van echtheid.

Joyeria is pronounced joy-a-ree-ah and the joy that shines so bright in the name is often heard back in the songwriting. A self-deprecating wit, written with a dark sense of comedy, and always delivered with the rare ability to speak lyrics without crossing the line to spoken word. Although there is humor, there is also a veil of sadness lurking just around the corner, giving the music a feeling of ‘realness’ that can resonate with just about anybody.

You might also like:

Take a step back

Chalk (UK)

Zoals het gezegd werd door Steve Lamacq van BBC6 music; in de muziek van Chalk “komen de liefde voor de dancescene en rauwe, donkere, atmosferische noise samen. Met gothic-achtige gitaargeluiden en de zintuigelijke overbelasting van een techno club.” Wij hadden dit niet beter kunnen stellen: De brutaliteit en kracht van de muziek zijn alles-overweldigend, afgeleverd een duisterheid waar je bijna bang van zou worden.

As said by Steve Lamacq of BBC6 music; in the music of Chalk, “the love of the dance scene meets the love of raw, darkly, atmospheric noise. Gothic sounding guitars duel with the sensory overload of a techno club”, and we could not have put it better. The brutality and force of the songs are all-consuming, delivered with spoken lyrics and a darkness that is almost scary.

You might also like:

Take a step back

Joshua Idehen (NG/SE

Aangezien Joshua Idehen woordkunstenaar, spoken-word artiest en poëet is, is het niet gek dat hij zinnen creëert alsof het magie is. Toch is zijn ‘flow’ en overkoepelend muzikaal gevoel net zo’n groot onderdeel van zijn artiestzijn als poëzie dat is. Altijd perfect uitgevoerd als de decennialange professional die hij is. Ons advies: focus en luister goed naar zijn teksten, we kunnen allemaal nog wat leren van deze Son Of Kemet

It’s not surprising that Joshua Idehen knows his way around words and magically creates sentences considering he is a spoken-word artist and a poet. Still, his deliverance, flow, and musical feel are part of his being just as much as poetry. Always executed perfectly as the decade-long professional that he is. Our advice: lean in and listen closely to his lyrics, we might all learn something from this Son Of Kemet.

You might also like:

Take a step back

Eyesore & The Jinx (UK)

De meest puntige en pittige riffs van Left of the Dial 2023 zouden heel goed afkomstig kunnen zijn van Eyesore & the Jinx. De snel uitgespuugde lyrics, pompende drums en korte nummers zijn een lust voor het oog oor. Dit wordt vanaf het moment dat ze het podium op stappen een feest, met noise-explosies voor de echte onruststokers.

The most pointy guitars and punchy riffs of Left of the Dial 2023 could very well be produced by Eyesore & the Jinx. The fast-talking lyrics, pounding drums, and short songs are an absolute sight for sore eyes ears. This will be a party from the minute they set foot on stage, with noise explosions for the real troublemakers. 

You might also like:

Take a step back

Yowl (UK)

Yowl heeft het vermogen om de frustraties van het stadsleven om te zetten in nummers. De sleazy indie met post-punk uitspattingen is een 1-op-1 representatie van de gevoelens van een muzikant in de grote stad, brabbelend over hoe vervelend alles is tot het volgende korte extatische moment dat je er meemaakt. Alhoewel steden vaak grimmig en snel-bewegend kunnen zijn, voelt de muziek van Yowl langzamer en doordrenkt met zonneschijn. En precies dat zorgt voor een heerlijk contrast.

Yowl has the potent ability to transform the frustrations of mid-city living into songs. Their sleazy indie with post-punk outbursts are a one-on-one representation of the feelings of a musician in a big city, rambling on about how everything is f*cked, until the next short moment things are ecstatically terrific again. Although cities can be grim and moving at a fast pace, Yowl’s music is often somewhat slowish and drenched in the sound of sunshine, which makes for a wonderful contrast against the gloominess. 

You might also like:

Take a step back

Balderdasch (IE)

Alhoewel de muziek van Balderdasch goed gevuld is met eigenaardige gitaren, glitchy drums, gespleten samples en een heavy synthesizer bass, is het verrassend vocaal-gedreven. Jessica Matthews, de drijvende kracht achter dit ietwat vreemde project, heeft een uitstekend gevoel voor tempoveranderingen en ontwikkelde een vloeiende manier van songwriting door haar experimentele jazzachtergrond.

Although the music of Balderdasch is filled with off-kilter guitars, glitchy beats, spliced-up samples, and a heavy synth base, it is surprisingly vocal-driven. Jessica Matthews, who is the driving force behind this slightly weird project, developed a really good sense for tempo switches and a certain fluid approach to songwriting through her experimental jazz background.


You might also like:

Take a step back

Splint (UK)

Het mysterieuze en ergens-uit-Engeland afkomende Splint maakt heldere en verfrissende gitaar-gedreven nummers a lá Sonic Youth’s Pinks Steam en The Sprawl. De twee singles die ze tot nu toe hebben uitgebracht, zijn verbazingwekkend goed geschreven en complex alhoewel ze zo licht als een veertje aanvoelen, gespeeld met een gemak dat muzikanten over de hele wereld jaloers zal maken.

The mysterious and somewhere-from-England-originating Splint makes bright and refreshing guitar-lead songs a la Sonic Youth’s Pink Steam or The Sprawl. The two singles they released to date are wonderfully well-written and complex although they still feel light as a feather, played with a certain ease that will make other musicians all over the world jealous.

You might also like:

Take a step back

wych elm (UK)

De Bristolse groep wych elm lijkt een fascinatie te hebben voor de meer macabere zaken van de wereld: een nummer over Susan Smith, een vrouw die haar eigen baby’s vermoordde, of hun meest beluisterde nummer dat de naam School Shooter draagt. Alhoewel de onderwerpen vrij duister en soms wat controversieel zijn, voelt de vechtlustige en bespiegelende grungy indie-rock vaak licht en ademend aan, wat voor een interessante combinatie van teksten en composities zorgt.

The Bristol outfit wych elm seems to have a fascination for more the macabre matters of the world: a song about Susan Smith, a woman who murdered her own babies, or with their - far most listened - song titled School Shooter. Although the song subjects are a bit dark and sometimes controversial, the scrappy, menacing, and contemplative grungy indie-rock just as often feels light and breathable, which makes for a fascinating combination between lyrics and compositions. 

You might also like: